کاشت  ریش و سبیل

کاشت ریش و سبیل

پیوند مو در سایر نقاط بدن و خارج از جمجمه رو به افزایش است که یکی از مهمترین آنها کاشت ریش و سبیل می‌باشد.کاشت ریش و سبیل   بیشتر برای متقاضیانی است که در دهه سوم و چهارم زندگی فاقد موهای کافی در این ناحیه می‌باشند.بیشتر متقاضیان آن در خاورمیانه می‌باشند که داشتن ریش برای مردان اهمیت بیشتری دارد.کاشت ریش بیشتر در افرادی است که به دلیل  آسیب‌های فیزیکی و تروما یا سوختگی یا عدم رویش مادرزادی ریش موهای کافی در ناحیه ریش ندارند.

در فرد متقاضی کاشت ریش باید شرح حال گرفته شود و حتما سابقه طاسی سر در خانواده فرد و احتمال ایجاد طاسی وسیع در وی بررسی شود.به طور کلی این پروسه در افرادی که دارای طاسی وسیع در سر می‌باشند  و یا کسانی که احتمال شکل گیری طاسی وسیع در آنها وجود دارد توصیه نمی‌شود.

 

متقاضی کاشت ریش باید به نکات زیر توجه داشته باشد:

  • این پروسه نسبت به کاشت مو دارای درد بیشتری می‌باشد زیرا تزریق بی‌حسی در ناحیه صورت به علت نازکی پوست دردناک‌تر است.

  • جهت موهای کاشته شده در ناحیه صورت لزوما  با ریش طبیعی یکسان نخواهد بود  زیرا به علت نازک بودن پوست در این ناحیه در هنگام جوش خوردن پوست امکان تغییر جهت موها وجود دارد.

  • موهای کاشته شده در ناحیه ریش از ناحیه سر برداشته می‌شوند که ضخامت کمتری نسبت به موهای طبیعی ریش دارند و در نتیجه پوشش کمتری ایجاد می‌کنند.

  • موهای ریش دارای تفاوتهایی با موهای سر می‌باشند،به عنوان مثال دوره آناژن یا رشد فعال در آنها ۴ تا ۱۴ هفته می‌باشد.

  • همچنین ضخامت آنها از موهای سر بیشتر است و اکثر گرافت های آن یک تار مویی می‌باشند.

  • در هیچ جای بدن موهایی که کاملا مشابه ریش باشد وجود ندارد و نزدیکترین موها برای پیوند در صورت موهای پشت سر می‌باشند.

  • برای برداشت میتوان از روش FUT یا FIT استفاده کرد که البته به صورت گرافت های یک تار مویی در صورت پیوند می‌شود.

  • بعد از پیوند ریش زخم‌ها در ناحیه صورت به سرعت بهبود می‌یابد و محدودیتی برای غذا خوردن و جویدن وجود ندارد.

  • تراکم موهای کاشته شده در ناحیه ریش ، کمتر از ریش و سبیل طبیعی خواهد بود.

.