مطالب تخصصی پوست و مو

پزشکان کاشت مو قبل از انجام کاشت مو به سوالات شما پاسخ می‌دهند

قبل از انجام کاشت مو از پزشکان کاشت مو بپرسید

پزشکان کاشت مو  به سوالات شما در مورد کاشت مو و ریزش مو پاسخ می‌دهند

پزشکان کاشت مو

چرا امروزه بیشتر پزشکان کاشت مو  FUE را توصیه می‌کنند؟

راههای بسیاری وجود دارند که از طریق آن می‌توان به این مشاهده پرداخت. در طول دهه گذشته، افزایش شدیدی در تعداد عمل‌های FUE انجام شده در سراسر جهان روی داده است. در واقع، یک افزایش شش برابری در تعداد کل بیمارانی که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ عمل کاشت مو به روش FUE را انجام داده‌اند روی داده است، در حالیکه در طول همان دوره زمانی، رشد اندکی در میانگین سالانه کاشت مو به روش FUT مشاهده شده است. به نظر می‌رسد که چیزی بیش از یک تحول در استفاده ازکاشت مو به روش FUE در جریان است، چرا که امروزه چیزی که مشاهده می‌شود این است که  پزشکان کاشت مو  روش FUE را بر FUT ترجیح می‌دهد. یک عامل در بین عوامل متعدد موجود، ممکن است آن باشد که از زمانی که پزشکان کاشت مو تکنیک‌های خود را بهبود داده‌اند و این امر منجر به یک افزایش مستمر در عملکرد، نرخ پایین‌تر برش‌های عرضی و نتایج قابل اطمینان‌تر شده است، شاخص های استفاده از کاشت مو به روش FUE افزایش پیدا کرده اند. FUE پروسه کاشت مو را بیش از پیش به گزینه‌ای برای کاندیداهای این عمل تبدیل کرده است. بیمارانی وجود دارند که به لحاظ روانی نمی‌خواهند عمل کاشت نواری یا کاشت مو به روش FUT  را انجام دهند و آن دسته از بیمارانی که می‌خواهند موهای‌شان کوتاه باشد، اکنون دارند به جمع بیماران جدید می‌پیوندند. FUE به عنوان راهی برای آن دسته از بیماران تشخیص داده شده است که دیگر نواحی اهدا کننده کافی برای عمل کاشت نواری نداشتند. همچنین این روش به پزشکان کاشت مو این توانایی را می‌دهد که موهای بیشتری را از دیگر نواحی بدن برداشت کنند، که پیشتر عملی نبود. و اینها تنها مثال‌های اندکی هستند. FUT ممکن است همچنان به عنوان گزینه ای برای اکثر جراحان و بیماران وجود داشته باشد، اما استفاده گسترده و مزایای FUE به طور قطع متقاضیان کاشت مو را بیش از پیش گسترش خواهد داد.

از پزشکان کاشت مو بپرسید که چه چیزی یک خط موی بی نقص ایجاد می‌کند؟

مبانی طراحی خط مو در کتاب های اونگر و لام به خوبی شرح داده شده‌اند. در زیر تنها به برخی از نکات  اشاره شده است:

طبیعی بودن:

خط مو همواره به عنوان قاب بالایی صورت توصیف شده است. این خط باید آنچنان دقیق و ظریف ایجاد شده باشد که چشم ها همچنان در کانون توجه باشند.

تراکم:

اگر شما ناحیه کوچکی را با تراکم خوب پوشش دهید، بیمار خوشحال خواهد بود تا برای عمل دوم نیز هزینه کند و قسمت‌های بیشتری را پوشش دهد. اگر شما یک ناحیه بزرگتر را با تراکم پایینی پوشش دهید، بیمار یا از شما خواهد خواست که پولش را پس بدهید، یا درخواست یک جلسه رایگان خواهد داشت، یا اینکه از شما در اینترنت بدگویی خواهد کرد. بنابراین، در ایجاد یک خط موی خیلی پایین بیش از حد دست و دلباز نباشید. پایین آوردن ۱ سانتی متری خط مو، نیازمند ۳۰۰-۴۰۰ گرافت اضافی می‌باشد.

ابعاد:

در اینجا، ابعاد به نسبت بین عرض و ارتفاع پیشانی اشاره دارد. زمانی که خط مو جلو سر پایین آورده می‌شود، ممکن است شما خط موی گیجگاهی را هم پایین بیاورید. نقاط پیشانی-گیجگاهی باید در یک خط بالای گوشه چشم جانبی قرار گرفته باشند.

تقارن:

عکس‌هایی از خط مویی که ترسیم کرده اید بگیرید. از بیمار خود بخواهید عکس‌ها و نیز تصویر خود در آینه را چک کند. توضیح دهید که ممکن است ایرادی در تقارن بین دو طرف وجود داشته باشد. خط مو را تا زمانی که بیمار از هر دو طرف رضایت کامل داشته باشد پیگیری کنید.

پیش آمدگی وسط پیشانی:

تعیین کردن یک نقطه میانی با استفاده از پیش آمدگی وسط پیشانی ممکن است هر گونه عدم تقارن موجود در صورت را آشکار کند. تلاش کنید پیش آمدگی ایجاد نکنید مگر اینکه خط نواحی گیچگاهی به یک اندازه از خط میانی فاصله داشته باشند.

جهت مو:

از بیمار بپرسید دوست دارد موهای خود را چطور شانه کند. زاویه و جهت موهای کاشته شده باید با موهای موجود همخوانی داشته باشد تا به حالت دادن مو کمک کند.

از پزشکان کاشت مو بپرسید بهترین راه درمان آلوپسی در زنان کدام است؟

زنانی که دچار ریزش موی سر می‌شوند، باید یک سابقه پزشکی مشروح داشته باشند و معاینه دقیقی از پوست سر آنها به عمل آید تا احتمال دیگر علت‌هایی که می‌توانند درمان شوند، از قبیل کیست تخمدان پلی کیستیک، کم کاری یا پرکاری تیروئید، یا کمبود آهن مزمن، رد شود و در صورت لزوم نمونه برداری پوست سر باید پیش از تشخیص الگوی ریزش موی زنانه (FPHL) انجام گیرد.

درمان باید با گزینه‌های غیر جراحی شروع شود و سپس کاشت مو مد نظر قرار گیرد. درمان‌های غیر جراحی باید شامل لوسیون ماینوکسیدیل موضعی ۲% و ۵% یا نوع فومی آن (تنها FDA این موضوع را تایید کرده است)، اسپیرونولاکتون خوراکی، فیناستراید، قرص‌های ضد بارداری، شامپوی کتوکنازول، درمان با لیزر کم توان (LLLT)، و تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) باشد. این درمان‌ها می‌توانند ترکیب شوند تا نتیجه بهتر شود و رضایت مندی بیمار افزایش یابد؛ بیماران باید تشویق شوند تا حداقل ۶-۱۲ ماه برای درمان تلاش کنند.

در طول درمان، نتیجه و پیشرفت کار با استفاده از درموسکوپی، HairCheck، و عکس کلی پیگیری و رصد می‌شود، و همچنین اثرات جانبی نیز مورد بررسی قرار می‌گیرند

کاشت مو باید در ریزش موی لودویگ نوع ۲-۳ و بعد از اینکه ۶-۱۲ ماه در خصوص درمان غیر جراحی تلاش شد، مد نظر قرار گیرد. ارزیابی موهای دهنده، مهمترین عامل تعیین کننده نتیجه است، زیرا همه افراد کاندیداهای خوبی برای این کار نیستد. پیامدهای این عمل، از قبیل ریزش موی ناشی از شوک، باید با بیمار مورد بحث قرار گیرد تا بیمار از انتظارات غیر واقعی اجتناب کند.

بعد از جراحی، درمان غیر جراحی باید ادامه پیدا کند تا از ریزش موی بیشتر اجتناب شود و موی موجود تثبیت شود، زیرا در غیر اینصورت ریزش مو بدتر خواهد شد.

 

, , , , ,