مطالب تخصصی پوست و مو

ریزش مو با الگوی زنانه و درمان آن

ریزش مو با الگوی زنانه

ریزش مو با الگوی زنانه… آیا این روش ها حقیقتا در مورد زنان جواب می دهند؟

بسیاری در رشته ما، با اشاره به نگرانی‌های شان در مورد ناحیه دهنده، نادر بودن روش‌های درمانی موثر، یا اینکه دستیابی به رضایت بیمار تا چه اندازه می‌تواند دشوار باشد، استدلال می‌کنند که درمان ریزش مو با الگوی زنانه (FPHL) حتی ارزش درمان کردن را ندارد. اما این نگرانی‌ها نباید باعث شود که ما از تلاش دست برداریم. بلکه، درمان در زنان می‌تواند بسیار رضایت بخش باشد، و استفاده از چیزهای ساده مثل جزوات، درموسکوپی، و عکس برداری می‌تواند به افزایش درک، کاهش آشفتگی، افزایش مطلوبیت، و بهبود شدید پاسخدهی آنها به درمان کمک کند.

ریزش مو با الگوی زنانه و درمان آنزنان اغلب قبل از رسیدن به یک تشخیص FPHL تلاش‌های زیادی را متحمل شده اند. ممکن است آنها با دیدار با پزشک داخلی شان، سپس پزشک زنان خود، پزشک غدد درون ریز، و حتی طبیعی درمانگر‌ها شروع کرده باشند، پیش از آنکه با یک متخصص پوست یا متخصص ریزش مو دیدار کنند. در این مسیر، ممکن است به آنها گفته شده باشد که ریزش مو به واسطه استرس، خستگی آدرنال، یا عملکرد پایین تر از حد نرمال  تیروئید می باشد، که همه اینها زمانی که اصلاح شوند باز هم نمی‌توانند مانع از ریزش مو شوند. سپس این بیماران شما را پیدا کرده اند. در عرض چند ثانیه، با استفاده از معاینات بالینی یا استفاده از درموسکوپی، متوجه وجود موهای مینیاتوری شده می‌شوید. نهایتا، به تشخیصی می‌رسید که آنها از آن ترس داشته اند: ریزش مو با الگوی زنانه. آنها بر این باور هستند که کاری نمی توان برای آنها انجام داد.. یا می توان؟

هر چند تنها یک داروی تایید شده توسط اداره غذا و دارو برای ریزش موی زنان وجود دارد (ماینوکسیدیل موضعی)، دیگر گزینه های غیر اندیکاسیونی[۱] از قبیل اسپیرونولاکتون خوراکی، فیناستراید خوراکی، و قرص های کنترل بارداری خاصی وجود دارند که قبل یا در کنار کاشت مو می توان آنها را امتحان کرد. همچنین زنان می‌توانند از پرتو درمانی سطح پایین (LLLT) بهره ببرند. بسته به اینکه ریزش موی آنها تا چه اندازه پیش رفته است، ممکن است آنها از یک یا چند درمان بهره ببرند. پزشکان باید سبک زندگی این بیماران، برنامه ریزی خانوادگی و ترجیحات شخصی آنها را مد نظر قرار دهند.

ماینوکسیدیل موضعی برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

تنها داروی مورد تایید اداره غذا و دارو در خصوص ریزش مو در زنان ماینوکسیدیل موضعی یا روگین می‌باشد. شواهد جدیدی وجود دارد که استفاده از ماینوکسیدیل موضعی می‌تواند کیفیت زندگی را برای افراد مبتلا به ریزش مو با الگوی زنانه بهبود بخشد. این دارو با مصرف یک محلول ۲% دو بار در روز برای زنان توصیه شده است. مشخص شده است که محلول ۲% در متوقف کردن ریزش مو در ۶۰% موارد موثر بوده است. نتایجی عالی را می‌توان با استفاده مداوم به دست آورد. اخیرا، یک مطالعه نشان داد که یک فوم ۵% که روزانه یک بار مورد مصرف قرار می‌گیرد نیز به همان اندازه مصرف دو بار در روز محلول ۲% موثر است. همچنین شکایت‌های کمتری در مورد خارش و شوره وجود داشته است. بسیاری از پزشکان پیشتر استفاده از فوم ۵% یکبار در روز، در زمان به رختخواب رفتن، را به عنوان راهی برای افزایش مقبولیت و ساده سازی کارهای روتین تیمار کردن مو در صبح هنگام توصیه کرده‌اند. این امر اداره غذا و دارو را بر آن داشته است که یک فورمولاسیون فوم روگین ۵% را برای مصرف روزانه یکبار تایید کند. ریسک هیپرتروکوس – رشد مو در دیگر نواحی بدن – همچنان باید مورد بحث قرار گیرد، چرا که در ۸.۹% از بیمارانی که روگین استفاده می‌کنند گزارش شده است. شاید دشوارترین چیز در مورد وادار کردن زنان به استفاده از ماینوکسیدیل موضعی کمک به درک این موضوع باشد که این دارو چطور عمل می‌کند. زنان اغلب بر این باور هستند که به دلیل اینکه این دارو بدون نسخه فروخته می‌شود، احتمالا جواب نمی‌دهد. یا بر این باور هستند که اگر استفاده از آن را متوقف کنند، همه موهای شان خواهد ریخت. این تصورات نادرست را می‌توان با کشیدن یک نمودار ساده برای بیماران، با استفاده از یک محور x-y و نشان دادن پیشرفت طبیعی ریزش مو در طول زمان، بر طرف کرد (شکل ۲). با کشیدن یک خط جدید (سبز)، زنان می‌توانند درک کنند که چه اتفاقی خواهد افتاد اگر از درمان دارویی استفاده نکنند. و اگر آنها استفاده از دارو را متوقف کنند، به روند طبیعی ریزش ریزش موهای خود باز خواهند گشت. با شروع مجدد، این روند مجددا ادامه پیدا می‌کند (خط ارغوانی). این ریزش زیر این خط (x) متوقف نمی‌شود، که بدتر از حالتی است که اصلا دارویی استفاده نشده بود.

ماینوکسیدیل همچنان دارویی است که به سختی فروش می‌رود. برخی زنان خاور میانه یا اسپانیایی، یا زنانی که سندرم تخمدان پلی کیستیک دارند، ممکن است از ریزش موهای نابجای قابل توجهی– ریزش مو بر روی صورت – رنج ببرند و نخواهند این وضعیت را با استفاده از ماینوکسیدیل موضعی بدتر کنند. دیگر زنانی که در دهه های ۵۰ و ۶۰ زندگی خود هستند، موهای خود را بیش از یک بار در هفته نمی‌شویند، و ایده قرار دادن این محصول به صورت روزانه بر روی پوست سر خود را دوست ندارند و موی خود را تا زمانی که مجددا به آرایشگاه برگردند نمی‌شویند. این زنان می‌توانند از گزینه های غیر اندیکاسیونی مثل قرص های ضد بارداری، اسپرینولاکتون یا فیناستراید بهره ببرند.

اسپرینولاکتون برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

اسپرینولاکتون یک داروی ادرار آور با ویژگی های آنتی آندروژنی است. این دارو می‌تواند برای توضیح دادن این موضوع برای زنان که آنها هم استروژن (هورمون دخترانه) و هم آندروژن (هورمون پسرانه) دارند مفید باشد. با این وجود، فولیکول‌های آنها به لحاظ ژنتیکی نسبت به سطح آندروژن‌های موجود در جریان خون حساس‌تر هستند، خصوصا در ۱/۳-۲/۳ پوست سر (یا در طرفین). از این رو، اسپرینولاکتون به بلاک کردن این پذیرنده‌های آندروژن کمک می‌کند و می‌تواند مانع از فرایند مینیاتوری شدن فولیکول شود.

اسپرینولاکتون می‌تواند انتخابی عالی برای زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک باشد که پیشتر علائم رویش موی نابجا یا آکنه را از خود بروز داده اند. تاثیرات آنتی آندروژنی اسپرینولاکتون پیشتر به طور گسترده در حوزه امراض پوستی مورد استفاده قرار گرفته است تا به طور موفقیت آمیزی هر دوی این عارضه‌ها را درمان کند. زنانی که پیشتر از دیگر داروها استفاده می‌کرده اند، ممکن است به استفاده از اسپرینولاکتون به عنوان یک عامل منفرد برای درمان هر دوی این عارضه‌ها روی بیاورند. این کار مشخصا باید با مشارکت پزشک داخلی آنها انجام گیرد. با افزایش هزینه‌های مراقبت سلامت، و یک سیستم مراقبت سلامت پیچیده، چنین زنانی معمولا قدردان داروهایی خواهند بود که دو یا چند عارضه را همزمان رفع می کنند. داده‌هایی که از ارتباط بین تنک شدن مو و بیماری قلبی پشیتیبانی می‌کنند ممکن است بر این امر دلالت داشته باشند که ما باید همه بیماران FPHL را به استفاده از اسپرینولاکتون سوق دهیم.

به منظور کند کردن ریزش موی زودرس، بیماران ممکن است با دوزهای ۱۰۰ میلی گرم در روز شروع کنند. به منظور دستیابی به رشد مجدد، دوزهای بالاتر ۲۰۰ میلی گرم در روز معمولا لازم است. این دارو یک آنتاگونیست آلدوسترون نگهدارنده پتاسیم است، بنابراین بیماران باید از مکمل های پتاسیم اضافی اجتناب کنند و از مصرف زیاد موز اجتناب کنند.

دیگر عوارض جانبی می‌تواند شامل حساس شدن سینه، لکه بینی در اواسط سیکل قاعدگی، کاهش یا از بین رفتن قاعدگی به طور کامل، یا سردردهای خفیف باشد. اینها می‌توانند دلایلی برای افزایش تدریجی دوز دارو در طول یک دوره ۴-۶ هفته ای باشد.

به واسطه تاثیر آنتی آندروژن، زنان نباید در زمان استفاده از این دارو حامله شوند. توضیح این امر مفید خواهد بود که همان تاثیر ضد آندروژنی که این دارو می تواند بر فولیکول های مو داشته باشد، ممکن است بر جنین پسر نیز وارد شود.

فیناستراید  برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

داده های اولیه‌ای که استفاده از ۱mg فیناستراید به صورت روزانه در زنان را مورد بررسی قرار داده‌اند نتوانسته‌اند هیچ بهبودی نشان دهند. نتیجتا، مطالعات دیگر انجام شده در ایالات متحده و سراسر جهان که از دوز‌های ‌زانه بالاتر ۲.۵-۵ mg فیناستراید استفاده کرده اند، نتایج قابل توجهی را نشان داده‌اند. بزرگترین این مطالعات به کره جنوبی مربوط می‌شود که نشان می‌دهد ۷۰/۸۰ (۸۱.۴%) از زنان دارای آندروژن نرماال تیمار شده با ۵ میلی گرم فیناستراید به مدت ۱۲ ماه بهبودی را در عکس‌های کلی خود نشان دادند.

استفاده گسترده در خصوص FPHL به واسطه نگرانی‌ها در مورد تغییرات سینه یا سرطان سینه محدود بوده است. در گزارش‌های پس از عرضه به بازار Propecia®، گزارش‌هایی از حساس شدن سینه‌ها و بزرگ شدن سینه در مردان وجود داشته است. با این وجود، داده‌های جدید منتشر شده در مجله اورولوژی هیچ ارتباط معنی دار آماری بین سرطان سینه و استفاده از فیناستراید را نشان نداده است. هر چند این مطالعه محدود به مردان بوده است، می تواند خیال ما را در خصوص تجویز این دارو برای زنان راحت تر کند. توصیه کردن ماموگرام های سالانه می تواند به حفاظت از ما به عنوان تجویز کننده کمک کند. زنانی که پیشینه فردی یا خانوادگی قویی در خصوص سرطان سینه دارند ممکن است همچنان تصمیم بگیرند که از این دارو استفاده نکنند. نهایتا، بیمار و پزشک باید با هم این تصمیم را بگیرند. پزشک باید توضیح دهد که کبد این دارو را متابولیز می‌کند اما هیچ تعامل دارویی واقعی وجود ندارد. این دارو تنها باید به زنانی توصیه شود که قادر نیستند حامله شوند یا اینکه در آینده نزدیکی برنامه ای برای حامله شدن ندارند. این زنان باید عمل برداشتن رحم را انجام دهند، لوله های شان باید بسته شود، یا باید از ۱-۲ شکل از کنترل بارداری بلند مدت و مطمئن استفاده کنند. آنها باید در صورت حامله شدن بلافاصله مصرف دارو را متوقف کنند. همچنین آنها نباید زمانی که دارو مصرف می‌کنند خون اهدا کنند.

قرص‌های ضد بارداری و دیگر ضد آندروژن‌ها برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

قرص‌های ضد بارداری خاصی ممکن است برای زنان دارای ریزش مو مفید باشند. به طور خاص، برندهای Yaz® و Yasmin® به نظر می رسد که بیشترین کارآیی را داشته باشند.

شامپوی کتاکونازول برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

مطالعه‌ای انجام شد تا مشخص شود که آیا شامپوی کتوکونازول ۲% می‌تواند تاثیری بر فرایند تنک شدن مو داشته باشد. بعد از ۶ ماه در این آزمایش کوچک (مجموعا ۳۹ بیمار)، گروه استفاده کننده از کتاکونازول ۱۸% بهبود را در تراکم موی خود نشان داد، در مقابل ۱۱% بهبود در گروه استفاده کننده از شامپوی ماینوکسیدیل + غیر شیمیایی. هنوز مشخص نیست که آیا این تاثیر در رشد مو به واسطه چه بوده است. مطالعات کنترل شده‌ای مورد نیاز هستند. در این ضمن، اضافه کردن درمان دارویی کار آسانی است، زیرا بیشتر بیماران به هر حال باید از شامپو استفاده کنند.

کرم موضعی استرون برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

گزارشی در یونان وجود داشت که آن از کرم موضعی استروژن برای پوست سر زنان مبتلا به FHPL استفاده شده بود. در یک مطالعه از ۷۵ زن یائسه، بهبودی در ۶۰-۶۵% بیمارانی که از لوسیون استرادیول والرات ۰.۰۳% در طول ۱۲-۲۴ هفته استفاده کرده بودند مشاهده شد. تاثیرات جانبی شامل خونریزی رحمی دوران قاعدگی در ۲ بیمار و سرطان سینه در یک بیمار بود. یک نگرانی مهم ایجاد تومور وابسته به استروژن، خصوصا در افرادی که سابقه خانوادگی سرطان سینه یا رحم دارند، می‌باشد. دکتر بابی لیمر استفاده اخیر از این ترکیب را گزارش کرده است، و نتایج بسیار تاثیر گذاری را مشاهده کرده است. داده های او در شرف ارائه شدن هستند. در این حین، تجویزکنندگان باید برای همه بیماران ریسک‌ها را با مزیت‌ها موازنه کنند.

حاملگی و شیردهی برای درمان ریزش مو با الگوی زنانه

اگر یک بیمار قصد دارد در آینده نزدیک حامله شود، نباید اسپرینولاکتون یا فیناستراید برای او تجویز شود، با توجه به ریسکی که این داروها برای نقص‌های مادرزادی دارند. بیماران می‌توانند تا زمانی که حامله می‌شوند می‌توانند همچنان به استفاده از ماینوکسیدیل موضعی استفاده کنند؛ با این وجود، آنها باید زمانی که حامله شدند استفاده از این دارو را متوقف کنند زیرا گزارش‌های پراکنده ای در خصوص نقص‌های مادرزادی وجود دارند. می‌توان به بیماران اطمینان خاطر داد که موی آنها در طول دوره حاملگی‌شان پرتر می‌شود. موها تا ۳-۶ ماه بعد از اینکه بچه به دنیا بیاید نمی‌ریزند.

ضخیم کردن مو در مقابل محصولات رشد مو

شمار زیادی از محصولات در بازار وجود دارند که ادعا می‌کنند “فورا ضخامت مو را افزایش می‌دهند”. چنین محصولاتی معمولا به شکل شامپو، نرم کننده، یا سروم هایی باشد که در خصوص مو مورد استفاده قرار می‌گیرند. این محصولات می‌توانند در پوشش دادن محور مو بسیار موثر باشند به گونه ای که احساس می‌شود موها ضخیم تر هستند. با این وجود، این نتایج تنها تا دفعه بعدی که موها شسته شوند ادامه پیدا می‌کنند. بیماران باید متوجه تفاوت بین این محصولات و اقداماتی که حقیقتا باعث رشد موهای ضخیم‌تر می‌شوند باشند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • یازده + 14 =