مطالب تخصصی پوست و مو

کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن

کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن

کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن معمولا در کنار برداشت از سر خود فرد صورت می‌گیرد .بناحیه سر عموما به منظور کاشت مو مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این وجود، گاهی اوقات بیماران موی کافی بر روی سر خود ندارند تا بتوان به نتایج مطلوبی دست پیدا کرد. در چنین مواردی، این امکان وجود دارد که موهای دیگر قسمت های بدن مورد استفاده قرار گیرند، چرا که این موها به لحاظ ساختار و کیفیت بسیار شبیه به موهای سر هستند. موها ممکن است از پاها، بازوها، شکم، سینه، پشت، کشاله ران، یا حتی صورت برداشته شوند.

 

در مورد بیمارانی خاص، موی بدن می‌تواند منبع چندین هزار گرافت علاوه بر نواحی اهدا کننده سر باشد، خصوصا زمانی که بیمار مقدار زیادی مو در قسمت‌هایی از بدن خود دارند که باید برداشته شوند. این نواحی اهدا کننده وسیع به طور خاص به منظور افزایش تراکم کلی مو یا پر کردن نواحی فرق سر سودمند هستند .گزینه‌هایی درمانی که در غیر اینصورت برای بیمارانی که نواحی اهدا کننده محدودی بر روی سر خود دارند وجود نخواهند داشت. با این وجود، عمل کاشت موی بدن در مورد بازسازی کامل مو یا ترمیم خط موی بیمار مد نظر نمی‌باشد.

موهای بدن با استفاده از تکنیک   FUE و به وسیله پانچ  برداشته می‌شوند، و هیچ جای زخمی باقی نمی‌ماند. سپس گرافت‌های موی بدن به همان شیوه کاشت گرافت‌های موی سر کشت می‌شوند.

کدام بیماران برای کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن مناسب هستند؟

  به طور کلی، موهای اهدایی از دور سر، یعنی از پشت و کناره‌های سر گرفته می‌شوند. بیمارانی که در ناحیه اهدا کننده خود موی کافی ندارند گزینه‌های مناسبی برای کاشت موی عادی نیستند. علت نداشتن مو شامل ریزش عادی مو می‌باشد یا نتیجه عمل‌های کاشت قبلی می‌باشد که استخراج موهای اهدایی بیشتر از سر را غیر ممکن می‌سازد. نتایج عمل کاشت مو با موهای اهدایی نامناسب عموما نارضایت بخش می‌باشد، چرا که این عمل‌ها تنها می‌تواند ریزش مو را تا اندازه ای اندک جبران کنند. علاوه بر این، هر گونه جای زخم ایجاد شده قابل مشاهده خواهد بود.

معیارهایی برای ارزیابی مناسب بودنکاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن

 شاخص اهدا کننده پایین تنه

در حال حاضر روشی خاص برای تعیین عملی بودن یک BHT استفاده می‌شود. شاخص اهدا کننده پایین تنه یا به طور مخفف TDI. این شاخص به منظور ارزیابی ناحیه اهدا کننده برای یک عمل کاشت موی بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد و پنج معیار را مد نظر قرار می دهد:

  • تراکم مو باید بالای ۴۰ FU در هر سانتی متر مربع باشد
  • شباهت بین موی بدن و موی سر
  • تعداد FU های دارای ۲-۳ پیاز مو
  • اندازه ناحیه اهدا کننده
  • طول موی بدن

زمانی که شاخص اهدا کننده تورسو کمتر از ۴ باشد، بیمار برای انجام یک عمل کاشت موی بدن مناسب تشخیص داده نمی‌شود. بیماران دارای امتیاز TDI 5-7 ممکن است تحت شرایطی خاص مناسب تشخیص داده شوند. بیمارانی که دارای امتیاز ۸ یا بالاتر باشند موی بدن بیشتری نسبت به موی سر مناسب برای اهدا دارند و بنابراین گزینه‌های مناسبی برای یک عمل کاشت موی بدن هستند.

تفاوت های بین BHT-FUE و FUE مرسوم

تکنیک استفاده شده برای کاشت موی بدن از تکنیک FUE نشات گرفته است و اساسا گسترش دادن ناحیه اهدا کننده به کل بدن را شامل می‌شود. BHT  يعني کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن عمدتا در مواردی مورد استفاده قرار می‌گیرد که ناحیه دهنده روی سر دیگر برای استخراج اهدا مناسب نیست یا به اندازه کافی پر پشت نیست.

در چنین مواردی، و مشروط به اینکه الزامات فیزیکی محقق شوند، واحدهای فولیکولی را می‌توان به طور مستقیم از نواحی مختلف بدن ،پایین تنه، بازوها یا پاها – استخراج کرد و بر روی سر کشت کرد. روش BHT-FUE قابلیت‌های جدیدی را ایجاد می‌کند، خصوصا برای بیمارانی که نواحی اهدا کننده آنها به طور نامناسبی مورد استفاده قرار گرفته‌اند یا حتی به واسطه استفاده از روش‌های منسوخ تخریب شده‌اند.

کاندیداهای مناسب برای BHT باید الزامات فیزیولوژیکی خاصی را دارا باشند، یعنی موی بدن باید برای استفاده به عنوان موی سر مناسب باشد. موهای بدن در معرض چرخه‌های مختلف رشد می‌باشند. اگر چه وجود این تغییرات در طول زمان هنوز به طور علمی ثابت نشده اند، اما تجربه ما به این موضوع دلالت دارد.

واحدهای فولیکولی گرفته شده از بدن به لحاظ آناتومیک متفاوت از موهای گرفته شده از سر هستند. در حالیکه واحدهای فولیکولی گرفته شده از سر عموما متشکل از ۱، ۲، یا سه مو هستند، در بیشتر موارد واحدهای فولیکولی گرفته شده از بدن تنها یک مو دارند.

مثال زیر تفاوت های بین متریال اهدایی از بدن و متریال اهدایی از سر را نشان می‌دهد. ۶۰ واحد فولیکولی به ازای هر سانتی متر مربع از موی بدن به تراکم ۶۰-۷۰ مو به ازای هر سانتی متر مربع منجر می‌شود، در حالیکه ۶۰ واحد فولیکولی به ازای هر سانتی متر مربع موی سر به تراکم ۹۰-۱۲۰ مو به ازای هر سانتی متر مربع منجر می‌شود. این نشان می‌دهد که به منظور دست آوردن به تراکم مویی با ظاهر طبیعی، تقریبا به دو برابر کاشت به برداشت از بدن نیاز است. همچنین این یکی از دلایلی است که چرا  عمدتا به منظور بهبود دادن تراکم موی سر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

تفاوت های اصلی بین FUE موی بدن و FUE مرسوم:

  • جهت رشد واحدهای فولیکولی
  • نوع پوست و خصوصیات آن
  • عمق فولیکول مو زیر پوست
  • ضخامت و ساختار موها (صاف، موج دار، فر دار)

شدیدا ضرورت دارد که جراحانی که چنین عمل‌های کاشت مویی انجام می‌دهند دانش و تجربه کافی در خصوص هر دو تکنیک FUT و FUE داشته باشند و اصول پایه خاصی را به منظور موفقیت چنین عمل‌هایی مد نظر داشته باشند. این اصول عبارتند از:

  • استخراج درست موهای اهدایی
  • آماده سازی درست واحدهای فولیکولی
  • نگهداری بدون خطا و آبدهی گرافت‌های استخراج شده
  • کاشت بهینه، لحاظ کردن جهت رشد و ترتیب گرافت‌ها
  • به دست آوردن خط موی طبیعی
  • یک رویکرد محتاطانه و استفاده از تکنیک درست، و آسیب زدن کمتر تا حد امکان به گرافت‌ها.

سه عامل کلیدی موفقیت برای هر کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن  وجود دارد:

  • استخراج واحد فولیکولی
  • سیکل رشد موهای بدن
  • سازگاری موهای سر و بدن

محدویت‌های کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن

به عنوان یک تکنیک، کاشت موی بدن هنوز به اندازه کافی و همانند روش های FUE و FUT مورد تحقیق و بررسی قرار نگرفته است. به واسطه فقدان تجربه و دانش کافی، کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن باید به عنوان آخرین راهکار به منظور بهبود وضعیت موجود مد نظر قرار گیرد.

تجربه‌ای که ما تا کنون به دست آورده‌ایم به یک نرخ زنده ماندن ۷۰-۸۰% اشاره دارد. هر چند این درصد پایین به نظر می رسد، برای بسیاری از بیماران این تنها گزینه موجود است. بیمارانی که مایل هستند روش BHT در مورد آنها به کار گرفته شود باید از این واقعیت آگاه باشند که هیچ تضمینی وجود ندارد که درصد بالایی از گرافت‌های کاشت شده ریشه کنند.

موهای بدن می‌توانند بعد از کاشت شدن دچار تغییر ساختار شوند  در بیشتر موارد آنها طولانی‌تر و صاف‌تر می‌شوند، و به طور جالب توجهی با ساختار موی سر انطباق پیدا می‌کنند.

بیمارانی که مایل هستند درمان BHT انجام دهند باید از این واقعیت آگاه باشند که این درمان باید آخرین راهکاری باشد که به آن متوسل می‌شوند، چرا که شانس موفقیت آن قابل پیش بینی نیست. این بدان معنی است که بیمارانی که عمل کاشت موی بدن را مد نظر دارند باید معیارهای خاصی را محقق کنند، از جمله TDI اشاره شده در بالا. تحت شرایطی خاص، درمان ممکن است برای بیمارانی که پیشتر عمل کاشت مو انجام داده اند نیز مناسب باشد و زمانی که نتایج کاملا غیر طبیعی به نظر برسد، به این معنی است که داشتن یک زندگی عادی غیر ممکن به نظر می‌رسد.

آنچه گفته شد به این معنی است که بیمارانی که مایل هستند روش BHT در مورد آنها صورت گیرد باید عمیقا این موضوع را با جراح خود به بحث بنشینند. به طور مشابه، عمل باید توسط جراح موی کاملا واجد شرایط صورت گیرد، چرا که موفقیت عمل کاشت مو به تجربه، دانش و توانایی‌های جراحی که عمل را انجام می‌دهد بستگی دارد.

در کلینیک آسمان ما از موی سینه به عنوان موی اهدایی در کاشت مو به روش BHT  یا برداشت از بدن استفاده می‌کنیم

 

    

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • پنج − چهار =